W 2026 roku handel jest dozwolony w osiem niedziel: 25 stycznia, 29 marca, 26 kwietnia, 28 czerwca, 30 sierpnia oraz 6, 13 i 20 grudnia. W pozostałe niedziele obowiązuje zakaz z art. 5 ustawy o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz w niektóre inne dni.
Te daty nie są ogłaszane co roku żadną decyzją ani rozporządzeniem. Wynikają z jednego przepisu, który opisuje niedziele handlowe regułą kalendarzową, a nie listą dni. Aktualne brzmienie zawiera tekst jednolity ustawy ogłoszony obwieszczeniem Marszałka Sejmu z 6 marca 2025 roku (Dz.U. 2025 poz. 301). Ostatnia zmiana merytoryczna weszła w życie 1 lutego 2025 roku, a po niej ustawy nie nowelizowano.
Poniższy tekst podaje przy każdej dacie regułę, z której ona wynika, oraz opisuje trzy rzeczy pomijane w większości zestawień: status Wigilii, ograniczenie handlu w sobotę przed Wielkanocą i katalog placówek, których zakaz nie dotyczy.
Które niedziele 2026 roku są handlowe
Osiem niedziel z podaną podstawą, w porządku kalendarzowym:
- 25 stycznia – ostatnia niedziela stycznia,
- 29 marca – niedziela bezpośrednio poprzedzająca pierwszy dzień Wielkiej Nocy, która w 2026 roku wypada 5 kwietnia,
- 26 kwietnia – ostatnia niedziela kwietnia,
- 28 czerwca – ostatnia niedziela czerwca,
- 30 sierpnia – ostatnia niedziela sierpnia,
- 6, 13 i 20 grudnia – trzy kolejne niedziele poprzedzające Wigilię Bożego Narodzenia, która przypada w czwartek 24 grudnia.
Rozkład jest nierówny: na pierwsze osiem miesięcy przypada pięć takich niedziel, na całą jesień żadna, a w grudniu trzy pod rząd. Wynika to z konstrukcji przepisu, w którym dwie z trzech reguł są przywiązane do świąt, a nie do rytmu miesięcy.
Skąd biorą się te daty
Wszystkie osiem dat wynika z art. 7 ust. 1 ustawy, który wymienia trzy sytuacje wyłączające zakaz. Pierwsza to kolejne trzy niedziele poprzedzające Wigilię Bożego Narodzenia. Druga to niedziela bezpośrednio poprzedzająca pierwszy dzień Wielkiej Nocy. Trzecia to ostatnia niedziela przypadająca w styczniu, kwietniu, czerwcu i sierpniu.
Przepis nie wymienia miesięcy jesiennych ani letnich poza sierpniem, dlatego między końcem sierpnia a początkiem grudnia w kalendarzu nie ma ani jednej niedzieli handlowej. Odstęp między 30 sierpnia a 6 grudnia 2026 roku wynosi czternaście tygodni.
Do reguły dołączony jest wyjątek. Zgodnie z art. 7 ust. 2, jeżeli na ostatnią niedzielę stycznia, kwietnia, czerwca lub sierpnia przypada święto, zakaz handlu obowiązuje mimo wszystko. W 2026 roku taka sytuacja nie zachodzi: Zielone Świątki wypadają 24 maja, Boże Ciało 4 czerwca, a 15 sierpnia jest sobotą. Żadne ze świąt ustawowych nie koliduje z czterema niedzielami wskazanymi w tym punkcie.
Wigilia, Wielka Sobota i limit dwóch niedziel dla pracownika
Rok 2026 jest drugim rokiem obowiązywania stanu prawnego wprowadzonego 1 lutego 2025 roku ustawą z 6 grudnia 2024 roku. Zmieniła ona kalendarz handlu w trzech miejscach naraz, a zestawienia opisujące ustawę wyłącznie na podstawie brzmienia sprzed 2025 roku pomijają wszystkie trzy.
Po pierwsze, 24 grudnia stało się dniem wolnym od pracy. Pozycję „Wigilia Bożego Narodzenia” dodano do art. 1 ustawy z 18 stycznia 1951 roku o dniach wolnych od pracy. Ustawa handlowa definiuje święto przez odesłanie do tamtej listy, więc 24 grudnia 2026 roku, czyli czwartek, jest dniem objętym zakazem handlu.
Po drugie, liczba niedziel przedświątecznych wzrosła z dwóch do trzech. Stąd trzy grudniowe daty w kalendarzu 2026 roku. Równolegle art. 7 ust. 1b ogranicza pracę po stronie zatrudnionych. W tych trzech niedzielach pracownik lub zatrudniony wykonuje pracę w handlu najwyżej w dwie z nich.
Po trzecie, ograniczeniem objęto sobotę bezpośrednio poprzedzającą pierwszy dzień Wielkiej Nocy. Zgodnie z art. 8 ust. 1 handel oraz powierzanie pracy w handlu są w tym dniu zakazane po godzinie 14.00, z wyjątkiem placówek wymienionych w art. 6. W 2026 roku dotyczy to soboty 4 kwietnia. Za czas nieprzepracowany z tego powodu pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia liczonego jak za urlop wypoczynkowy (art. 9).
Kto handluje mimo zakazu
Art. 6 ust. 1 wymienia trzydzieści dwie sytuacje, w których zakaz z art. 5 nie działa. Katalog obejmuje między innymi stacje paliw płynnych, apteki i punkty apteczne, hurtownie farmaceutyczne oraz zakłady lecznicze dla zwierząt. Są w nim także placówki pocztowe o przeważającej działalności pocztowej, obiekty infrastruktury krytycznej, zakłady hotelarskie i placówki na dworcach w zakresie obsługi podróżnych oraz placówki w portach lotniczych. Zakaz nie dotyczy również kwiaciarni, piekarni i cukierni, lokali gastronomicznych, sklepów internetowych i platform internetowych, sprzedaży z automatów ani zakładów pogrzebowych.
Dwa punkty tej listy odpowiadają za najczęstsze nieporozumienia. Punkt 27 zwalnia placówki, w których handel prowadzi osobiście przedsiębiorca będący osobą fizyczną, we własnym imieniu i na własny rachunek. To sytuacja z jednoosobowej działalności gospodarczej. Ustawa dopuszcza tu wyłącznie nieodpłatną pomoc osób wymienionych w przepisie, wśród nich małżonka, macochy i ojczyma, a nie zatrudnienie. Punkt 24 zwalnia handel maszynami rolniczymi i częściami do nich, ale tylko w okresie od 1 czerwca do 30 września.
Część wyłączeń opiera się na kryterium liczbowym. Dotyczy to kwiaciarni, placówek z pamiątkami, prasą, biletami i wyrobami tytoniowymi, placówek pocztowych, piekarni, cukierni, lodziarni oraz gastronomii. W ich przypadku przeważająca działalność oznacza rodzaj działalności wskazany we wniosku o wpis do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej. Musi być ona wykonywana w danej placówce i stanowić co najmniej 40% miesięcznego przychodu ze sprzedaży detalicznej. Placówki korzystające z tych wyłączeń prowadzą ewidencję przychodu z podziałem na obie części, a inspektor pracy ma prawo żądać jej przedłożenia w toku kontroli. Ten sam obowiązek ewidencyjny obejmuje rolno-spożywcze rynki hurtowe z punktu 30, do których kryterium przychodu stosuje się odpowiednio. Obowiązki ewidencyjne nakładane na sklepy przez inną ustawę opisano osobno w tekście o systemie kaucyjnym.
Kara za złamanie zakazu
Art. 10 ust. 1 przewiduje karę grzywny w wysokości od 1000 do 100 000 zł. Adresatem przepisu jest ten, kto wbrew zakazowi powierza pracownikowi lub zatrudnionemu wykonywanie pracy w handlu albo czynności związanych z handlem.
Ta sama kara obejmuje powierzenie pracy po godzinie 14.00 w sobotę przed Wielkanocą oraz nieprowadzenie ewidencji miesięcznego przychodu albo prowadzenie jej niezgodnie z przepisami wykonawczymi. Orzekanie następuje w trybie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, co wynika z art. 11 ustawy.
Konstrukcja sankcji tłumaczy, dlaczego przepis omija sprzedaż prowadzoną osobiście przez przedsiębiorcę. Karalne jest powierzenie pracy innej osobie, a nie sam fakt otwarcia lokalu, więc placówka bez pracowników i zatrudnionych pozostaje poza zakresem art. 10.
Źródła: ustawa z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz w niektóre inne dni w brzmieniu tekstu jednolitego ogłoszonego obwieszczeniem Marszałka Sejmu z dnia 6 marca 2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 301) – art. 5, art. 6 ust. 1–3 i ust. 7, art. 7 ust. 1, 1b i 2, art. 8 ust. 1, art. 9, art. 10 i art. 11; ustawa z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy w brzmieniu tekstu jednolitego ogłoszonego obwieszczeniem Marszałka Sejmu z dnia 6 marca 2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 296) – art. 1 pkt 1; ustawa z dnia 6 grudnia 2024 r. o zmianie ustawy o dniach wolnych od pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2024 poz. 1965), obowiązująca od 1 lutego 2025 r. Teksty aktów pobrane z ELI API Sejmu, rejestr aktów zmieniających sprawdzony 1 września 2026 r. Daty niedziel handlowych 2026 roku wyliczone z reguły ustawowej. Stan prawny na 1 września 2026 roku.