Sześć cyfr wyświetlanych w aplikacji banku nie zawiera numeru rachunku ani danych karty. Według regulaminu operatora jest to kod jednorazowy, który Polski Standard Płatności generuje na żądanie wydawcy aplikacji, w praktyce banku, dla jednej instancji tej aplikacji i który po odczytaniu z terminala albo strony sklepu pozwala odnaleźć wydawcę płatnika. Sam operator niczego nie zatwierdza. Decyzję o zgodzie na transakcję podejmuje wydawca, a Polski Standard Płatności jest pośrednikiem między agentem rozliczeniowym obsługującym urządzenie przyjmujące płatność a wydawcą.
Formalnie BLIK to dwie rzeczy naraz. Schemat Płatniczy BLIK jest schematem płatniczym w rozumieniu ustawy o usługach płatniczych, a System Płatności BLIK jest systemem płatności w rozumieniu ustawy o ostateczności rozrachunku. Oba prowadzi spółka Polski Standard Płatności S.A., oba wymagały zezwolenia Prezesa Narodowego Banku Polskiego i oba figurują na liście infrastruktury objętej jego nadzorem systemowym.
Opis poniżej pochodzi z regulaminu systemu w wersji zatwierdzonej przez zarząd operatora 15 kwietnia 2026 roku dla modelu jednosesyjnego, z list i wykazów decyzji publikowanych przez NBP oraz z tekstu jednolitego ustawy o usługach płatniczych (Dz. U. z 2026 r. poz. 623), stan na 18 września 2026 roku. Zasady odpowiedzialności za transakcję, której płatnik nie zatwierdził, wynikają z ustawy, nie z regulaminu, i opisuje je osobny wpis o płatnościach PayPal.
Kto prowadzi BLIK i kto go nadzoruje
Polski Standard Płatności S.A. prowadzi Schemat Płatniczy BLIK jako organizacja płatnicza i System Płatności BLIK jako operator systemu płatności. Ustawa o usługach płatniczych definiuje schemat płatniczy jako zbiór zasad przeprowadzania transakcji płatniczych, wydawania i akceptowania instrumentów płatniczych oraz przetwarzania transakcji wykonywanych przy ich użyciu, a także system kart płatniczych (art. 2 pkt 26a). Organizacja płatnicza jest w tej ustawie podmiotem, który te zasady określa i odpowiada za decyzje dotyczące schematu (art. 2 pkt 19c). Prowadzenie schematu wymaga zezwolenia Prezesa NBP, a zezwolenia wymaga również każda zmiana zasad jego funkcjonowania (art. 132zm ust. 1 i 2). Nadzór nad funkcjonowaniem schematów płatniczych sprawuje Prezes NBP (art. 14 ust. 2), a ustawa wymienia wśród jego czynności ocenę funkcjonowania schematów, zalecenia, wstrzymanie schematu, cofnięcie zezwolenia i kary pieniężne (art. 132zl).
Z wykazu decyzji Prezesa NBP wynika, że zgoda na prowadzenie systemu płatności o nazwie System Płatności Mobilnych BLIK nosi numer D/3/SP/2014 i została wydana 12 listopada 2014 roku. Zgoda na prowadzenie Schematu Płatniczego BLIK, numer D/1/SC/2017, pochodzi z 19 października 2017 roku. Tego samego dnia decyzja D/6/SP/2017 zmieniła nazwę systemu na System Płatności BLIK. Na liście systemów płatności podlegających nadzorowi systemowemu Prezesa NBP System Płatności BLIK jest opisany jako system płatności mobilnych i zaliczony do kategorii systemowo ważnych systemów płatności detalicznych, obok systemu Elixir, stan na 18 września 2026 roku. Na liście schematów płatniczych NBP przypisuje Schematowi Płatniczemu BLIK rodzaj instrumentu „portfel elektroniczny” i umieszcza go w grupie schematów niebędących systemami kart płatniczych.
Według osi czasu publikowanej przez operatora, w 2013 roku na współpracę przy budowie systemu zdecydowało się sześć banków – Alior Bank, Bank Millennium, Bank Zachodni WBK, ING Bank Śląski, mBank i PKO Bank Polski – a system pojawił się na rynku 9 lutego 2015 roku. Operator podaje również, że w 2020 roku udziałowcem spółki został Mastercard, a w listopadzie 2024 roku Polski Standard Płatności przekształcił się w spółkę akcyjną.
Co jest zapisane w sześciocyfrowym kodzie
Sześciocyfrowy kod jest w regulaminie operatora Kodem Jednorazowym, czyli ciągiem generowanym przez Polski Standard Płatności albo zarejestrowanym w jego systemie przez bank, który może posłużyć do autoryzacji jednej transakcji w okresie ważności określonym w specyfikacji technicznej. Na stronach konsumenckich operator podaje, że kod ma zawsze sześć cyfr, jest widoczny w aplikacji banku i zachowuje ważność przez 2 minuty, po czym można wygenerować kolejny. Według FAQ operatora kod jest generowany i zarządzany centralnie przez Polski Standard Płatności, a w odpowiedzi o bezpieczeństwo kodu operator zastrzega, że sama usługa nie przechowuje danych użytkownika, które dałoby się wykorzystać w innej transakcji, choć dla przelewów na telefon prowadzi bazę Kont Mobilnych łączącą alias z numerem rachunku (§ 23 ust. 1 regulaminu).
Generując kod, operator zachowuje dwa identyfikatory – Wydawcy, który poprosił o kod, oraz Konta Mobilnego. Wydawcą jest w regulaminie uczestnik udostępniający aplikację mobilną, w praktyce bank, choć regulamin dopuszcza też instytucje płatnicze i Kasę Krajową (§ 4 ust. 1 lit. a), a dalej w tekście słowo bank oznacza wydawcę. Konto Mobilne to w regulaminie reprezentacja jednej instancji aplikacji mobilnej wydawcy albo innej jego funkcjonalności wykorzystującej kod BLIK w Systemie BLIK, oznaczona unikalnym identyfikatorem nadanym przez wydawcę. Kod jest więc kluczem, po którym operator odnajduje w swojej bazie parę bank–aplikacja, a nie zapisem danych rachunku.
Obok kodu jednorazowego regulamin przewiduje Alias, czyli kod trwały i wielorazowy, zarejestrowany w systemie operatora na zlecenie banku i służący do identyfikacji Konta Mobilnego. Alias jest podstawą płatności zbliżeniowych i przelewów na telefon opisanych w dalszych sekcjach.
Droga kodu od terminala do banku
Regulamin opisuje ogólny model transakcji z kodem generowanym przez operatora w sześciu etapach, w których ani sklep, ani terminal nie poznają rachunku płatnika. Według § 11 ust. 3 regulaminu przebieg jest następujący:
- bank na żądanie przekazane z aplikacji wysyła do Polskiego Standardu Płatności żądanie wygenerowania kodu, operator generuje kod, zwraca go bankowi i zachowuje identyfikatory banku oraz Konta Mobilnego, a kod pojawia się w aplikacji;
- użytkownik wprowadza kod do urządzenia akceptującego, czyli terminala, strony sklepu albo bankomatu;
- urządzenie akceptujące wysyła kod razem z danymi transakcji za pośrednictwem agenta rozliczeniowego do operatora;
- operator na podstawie kodu wyszukuje Konto Mobilne, ustala bank i przesyła mu dane transakcji do autoryzacji;
- bank dokonuje autoryzacji, czyli podejmuje decyzję o możliwości wykonania transakcji;
- bank przesyła decyzję o akceptacji albo odrzuceniu do operatora, a operator przez sieć agenta rozliczeniowego przekazuje ją do urządzenia akceptującego.
Zlecenie uważa się za wprowadzone do systemu operatora z chwilą przekazania kodu razem z danymi transakcji, a autoryzacja dokonana przez bank jest nieodwołalna. Autoryzując transakcję, bank zobowiązuje się zapłacić za nią agentowi rozliczeniowemu, który następnie przekazuje środki akceptantowi.
Na etapie piątym pojawia się ekran zatwierdzania w aplikacji. Według FAQ operatora prośba o akceptację zawiera co najmniej kwotę i odbiorcę, a wypłaty z bankomatów, transakcje w internecie i płatności w sklepach powyżej 50 zł wymagają dodatkowego potwierdzenia kodem PIN, chyba że bank udostępnia klientom zarządzanie takimi limitami. Ustawa uznaje transakcję za autoryzowaną, gdy płatnik wyraził zgodę w sposób przewidziany w umowie ze swoim dostawcą (art. 40 ust. 1). Obowiązek silnego uwierzytelniania użytkownika, opartego na co najmniej dwóch niezależnych elementach z kategorii wiedzy, posiadania i cech użytkownika (art. 2 pkt 26aa), spoczywa według art. 32i ustawy na dostawcy płatnika, którym w Schemacie BLIK jest wydawca (§ 3 ust. 11 regulaminu), a sposób jego realizacji w aplikacji nie wynika z regulaminu operatora.
Regulamin przewiduje też autoryzację bez każdorazowego potwierdzania w aplikacji. Operator może udostępnić agentowi rozliczeniowemu rozwiązanie, w którym do banku trafia rekomendacja autoryzacji bez potwierdzenia w aplikacji, przy czym bank nie ma obowiązku jej uwzględnić (§ 11 ust. 7). Osobno operator opisuje na stronach konsumenckich płatności bez kodu w sklepach i przeglądarkach zapamiętanych w aplikacji banku, przy których kodu nie przepisuje się, ale transakcję nadal potwierdza się na telefonie, oraz płatności powtarzalne, pobierane automatycznie albo po potwierdzeniu w aplikacji.
Płatność zbliżeniowa – token zamiast kodu
Przy zbliżeniu telefonu do terminala nie przechodzi żaden kod jednorazowy. Regulamin nazywa taką transakcję Transakcją BLIK-C. Bank rejestruje u operatora alias powiązany z Kontem Mobilnym, operator pozyskuje dla tego aliasu token z Systemu Tokenizacyjnego i przekazuje go bankowi, a bank umieszcza token w aplikacji. Systemem Tokenizacyjnym jest w regulaminie system MDES zarządzany przez Mastercard, a Mastercard występuje w nim jako Schemat Współpracujący, czyli system kart płatniczych notyfikowany do NBP.
Podczas płatności terminal pobiera token z aplikacji i wysyła go z danymi transakcji przez agenta rozliczeniowego schematu Mastercard do systemu tokenizacyjnego, a Mastercard przekazuje token operatorowi BLIK-a. Operator sprawdza, czy alias powiązany z tokenem jest zarejestrowany, ustala Konto Mobilne oraz bank i przesyła bankowi dane do autoryzacji. Decyzja banku wraca tą samą drogą – przez operatora, Mastercard, system tokenizacyjny i agenta rozliczeniowego do terminala (§ 11 ust. 6 regulaminu).
Według FAQ operatora na wydruku z terminala może pojawić się napis MASTERCARD CONTACTLESS, bo transakcja korzysta z technologii Mastercard. Według FAQ operatora, stan na 18 września 2026 roku, płatność zbliżeniowa działa bez zasięgu sieci, choć aplikacja może co jakiś czas wymagać ponownego zalogowania, jest dostępna na telefonach z Androidem oraz w wybranych bankach z HarmonyOS, nie służy do płacenia w internecie, a za granicą działa w terminalach zbliżeniowych Mastercard. Według danych NBP w 2025 roku płatności zbliżeniowe stanowiły 11,43 % liczby transakcji w Systemie Płatności BLIK, a płatności kodem w terminalach 12,66 %, stan na 18 września 2026 roku.
Przelew na telefon i baza Kont Mobilnych
W przelewie na telefon numer telefonu jest aliasem. Regulamin określa Transakcję P2P jako przelew między dwoma użytkownikami albo między użytkownikiem instytucjonalnym a użytkownikiem, bez pośrednictwa agenta rozliczeniowego, w którym nadawca wskazuje odbiorcę unikalnym identyfikatorem, w szczególności numerem telefonu komórkowego albo adresem e-mail, a numer rachunku odbiorcy jest ustalany z bazy Kont Mobilnych. Bank nadawcy wysyła do tej bazy zapytanie z aliasem, a operator zwraca mu numer rachunku przypisany do aliasu. Gdy aliasu w bazie nie ma, bank otrzymuje komunikat błędu i informuje nadawcę, że przelewu nie da się zrealizować.
Sam transfer pieniędzy odbywa się poza bazą aliasów. Jeżeli oba rachunki prowadzi ten sam bank, przelew jest księgowany wewnętrznie. W pozostałych przypadkach trafia do rozliczenia w Systemie Przelewów Natychmiastowych albo w Systemie BLIK, a przy użyciu Express Elixir, prowadzonego przez KIR, jest oznaczany typem usługi MP2P (§ 23 ust. 1 regulaminu). Według stron operatora przelew przychodzi na to konto, które jest powiązane z numerem telefonu, a numer rejestruje się w aplikacji swojego banku.
Prośba o przelew jest w regulaminie Transakcją P2P-R. Operator po aliasie identyfikuje Konto Mobilne adresata i przekazuje prośbę jego bankowi, który pokazuje w aplikacji imię i nazwisko proszącego, kwotę oraz tytuł, jeżeli został podany. Po akceptacji bank proszącego uznaje jego rachunek bezpośrednio po otrzymaniu komunikatu z systemu operatora (§ 23 ust. 2). Według stron operatora prośba zachowuje ważność przez 72 godziny. Według danych NBP przelewy P2P stanowiły w 2025 roku 25,07 % liczby transakcji w systemie, stan na 18 września 2026 roku.
Co jest w standardzie, a co ustala bank
Standard operatora określa format kodu, przebieg autoryzacji, rozliczenie i rozrachunek, natomiast bank ustala limity, opłaty, zakres funkcji i rozpatruje reklamacje. Według FAQ operatora kod zawsze składa się z sześciu cyfr, ale jego umiejscowienie w aplikacjach różni się, a dostępność wpłat gotówki, przelewu na telefon i czeków zależy od oferty banku. Limity ilościowe i kwotowe dla transakcji ustalają banki indywidualnie, opłaty wynikają z tabeli opłat i prowizji banku, a reklamację transakcji rozpatruje bank, którego aplikacja została użyta. Regulamin ustala też limit pojedynczej transakcji określony w specyfikacji technicznej, której operator nie udostępnia na stronie z dokumentacją, a po przekroczeniu tego limitu system operatora odrzuca zlecenie (§ 13 i § 14 ust. 1). W systemie operatora zautoryzowana transakcja może być anulowana albo korygowana przez 13 miesięcy od autoryzacji (§ 12 ust. 5), przy czym anulowanie z powodu błędu technicznego należy do operatora albo agenta rozliczeniowego (§ 12 ust. 4). Sam schemat działa w trybie ciągłym przez całą dobę każdego dnia roku, z wyłączeniem planowanych przerw technicznych, a przetwarzanie i rozliczanie odbywa się w złotych (§ 3 ust. 1–2).
Rozliczenie i rozrachunek – kiedy pieniądze przechodzą między bankami
Pieniądze między uczestnikami przepływają dopiero po autoryzacji i poza telefonem. Operator publikuje dwa warianty regulaminu z tą samą datą zatwierdzenia, dla modelu jednosesyjnego i wielosesyjnego, a opisany niżej harmonogram pochodzi z wariantu jednosesyjnego. W tym wariancie w każdy dzień roboczy operator dokonuje rozliczenia, czyli wylicza zobowiązania i należności każdego uczestnika w kwotach netto z uwzględnieniem opłat, a na tej podstawie inicjuje rozrachunek w systemie SORBNET3 prowadzonym przez NBP (§ 16 ust. 2). Sesja rozliczeniowa kończy się o godzinie 24:00, a rozrachunek odbywa się w ciągu jednego dnia roboczego, od poniedziałku do piątku z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy, przez rachunek pomocniczy operatora w NBP (§ 29 ust. 6 i § 31 ust. 4–6). Dlatego regulamin wymaga, by wydawca był uczestnikiem SORBNET3 i miał rachunek w NBP, chyba że działa jako uczestnik pośredni przez innego wydawcę będącego uczestnikiem SORBNET3 (§ 4 ust. 1 lit. d i ust. 3). W wariancie wielosesyjnym harmonogram sesji rozliczeniowych i rozrachunkowych określa procedura operacyjna dla uczestników (§ 29 ust. 6 tego wariantu), której operator nie udostępnia na stronie z dokumentacją.
Skalę transakcji pokazują dane statystyczne NBP dla Systemu Płatności BLIK, w których jako źródło liczb wskazany jest Polski Standard Płatności, a przy danych kwartalnych także KIR. W 2025 roku wykonano w nim 2 919 805 277 transakcji o łącznej wartości 442,8 mld zł, a średnia transakcja wyniosła 151,64 zł. Płatności w internecie odpowiadały za 48,07 % liczby transakcji, a wypłaty i wpłaty w bankomatach za 2,70 %. W pierwszym kwartale 2026 roku wykonano 754 974 765 transakcji, stan na 18 września 2026 roku. Same zasady schematu zmieniają się za zezwoleniem Prezesa NBP, a ostatnie takie zezwolenia na wykazie NBP noszą daty 23 kwietnia i 20 lipca 2026 roku; wykaz nie podaje treści zmian.
Źródła: Regulamin Systemu Płatności Mobilnych BLIK, wersja zatwierdzona przez Zarząd Polskiego Standardu Płatności 15 kwietnia 2026 r., model jednosesyjny (blik.com/dokumentacja) – § 1 ust. 1, § 2, § 3 ust. 1–2, 4 i 11, § 4 ust. 1 i 3, § 11 ust. 1–7, § 12 ust. 1–2, 4 i 5, § 13, § 14, § 16 ust. 2, § 23, § 29 ust. 6, § 31 ust. 4–6; Regulamin Systemu Płatności Mobilnych BLIK, ta sama data zatwierdzenia, model wielosesyjny (blik.com/dokumentacja) – § 16 ust. 2 i § 29 ust. 6, przywołane dla porównania harmonogramu; strony operatora blik.com: „Pierwsze kroki z BLIKIEM”, „Jak korzystać z BLIKA”, „FAQ”, „O nas”; Narodowy Bank Polski: „Lista systemów płatności podlegających nadzorowi systemowemu Prezesa NBP” wraz z listą schematów płatniczych, wykazy decyzji Prezesa NBP dotyczących systemów płatności i schematów płatniczych oraz arkusz danych statystycznych „System płatności BLIK” (static.nbp.pl/systemy/platniczy); obwieszczenie Marszałka Sejmu z dnia 17 kwietnia 2026 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o usługach płatniczych (Dz. U. z 2026 r. poz. 623) – art. 2 pkt 10, 19c, 26a i 26aa, art. 14 ust. 2, art. 32i, art. 40 ust. 1, art. 132zl i art. 132zm, wraz z wykazem aktów zmieniających z API Europejskiego Identyfikatora Prawodawstwa, https://eli.gov.pl. Wszystkie źródła odczytane 18 września 2026 roku.